
Wskaźnik BMI, opracowany prawie 200 lat temu przez belgijskiego statystyka Adolfa Queteleta, upowszechnił się dopiero w latach 70. XX wieku. BMI (Body Mass Index) to popularny wskaźnik do oceny prawidłowości masy ciała. Wiele osób korzysta z niego nieprawidłowo, wyciągając niesłuszne wnioski. Podpowiadamy, jak uniknąć błędów.
Wskaźnik BMI klasyfikuje wagę ciała na:
Pamiętajmy przy tym, że BMI nie jest wskaźnikiem idealnym i ma pewne ograniczenia. Bywa nieprzydatny przy ocenie wagi u sportowców czy osób starszych. W dodatku BMI nie uwzględnia procentowej zawartości tkanki tłuszczowej – może się więc okazać, że osoba ewidentnie mająca nadwagę, według BMI mieści się w granicy prawidłowej masy ciała.
Aby obliczyć BMI nie potrzebujesz żadnego specjalnego kalkulatora. Wystarczy prosty rachunek, czyli podzielenie masy ciała przez wzrost do kwadratu.
Przykładowo: osoba ważąca 80 kilogramów przy wzrośnie 180 cm ma BMI na poziomie około 25, a więc na granicy nadwagi i wagi prawidłowej.
Problem z BMI polega również na tym, że wyniki mogą się znacząco różnić w zależności od płci, wieku, masy mięśniowej czy kostnej. Stąd też należy traktować ten wskaźnik raczej w kategorii narzędzia posiłkowego, które nie zastąpi np. profesjonalnego pomiaru tkanki tłuszczowej.